Araştırmalar bu konuda gerçekten ne söylüyor?
"Yetenek evde yetişir" cümlesi motivasyon afişi gibi kulağa gelebilir. Ancak bu konuda sağlam bir araştırma mevcut.
Ford, Ward, Hodges ve Williams 2009 yılında erken katılım hipotezi (Early Engagement) üzerine yaptıkları çalışmada, altyapı performans düzeyindeki iki genç oyuncu grubunu karşılaştırdı: on altı yaşında profesyonel statüye ulaşanlar ve bunu başaramayanlar. İnceleme altı ile on iki yaş arasındaki yılları kapsıyordu.
Sonuç, alışılagelmiş alıntılardan çok daha hassastır. Geleceğin profesyonelleri yılda futbola özgü serbest oyuna daha fazla saat ayırmıştı. Organize antrenmanlarda daha fazla saat değil. Daha fazla müsabaka değil. Ve daha fazla başka spor branşı değil.
Buna iki kısıtlama eşlik eder. İlki, bunun bir korelasyon olması, kesin kanıt olmamasıdır: Zaten istekli olan çocuklar kendi arzularıyla daha çok oynar. İkincisi, konu oturma odasındaki üç yaşındaki çocuklar değil, altı ile on iki yaş arasındaki akademi oyuncularıydı. Buradan yola çıkarak bahçede oynamayan bir çocuğun hiç şansı olmadığını iddia etmek verileri zorlamak olur.
Yine de geriye güçlü bir gerçek kalır: Farkı yaratan saatler, çocuğun kendi belirlediği saatlerdi. Kulüp tarafından organize edilenler değil.
Evde antrenmanda gerçekleşemeyecek ne yaşanır?
Evdeki oyunu kulüp antrenmanından üç şey ayırır ve bunların hiçbiri sahada birebir oluşturulamaz.
Seyirci yoktur. İzleyen bir antrenör, gülebilecek takım arkadaşları yoktur. Bir hareketi ilk kez deneyen bir çocuk, bunu tanıklar olmadan yapmayı tercih eder.
Saat yoktur. Antrenmanda egzersiz sekiz dakika sonra biter. Evde ise çocuk ne zaman bırakmak isterse o zaman bırakır; bazen iki dakika sonra, bazen kırk dakika sonra.
Sonuç yoktur. Sayı tutulmaz, karşılaştırma yapılmaz, değerlendirilmez. Geri bildirim doğrudan topun kendisinden gelir.
Buna ek olarak sadece miktar farkı vardır. On beş çocukla haftada iki kulüp antrenmanı, çocuk başına sınırlı sayıda top teması sağlar. Her gün on dakika evin duvarına karşı oynayan bir çocuk, aynı haftada bunun katlarına ulaşır. Antrenörlerin organize antrenmanda bu açığı nasıl kapatabileceği Çocukları oynatmak makalesinde yer almaktadır.
Öncesindeki yaş grubu
Üç ile yedi yaş arasında koordinatif uyaranlara karşı alımlılık son derece yüksektir. Bu dönemde kazanılan hareket deneyimini daha sonra inşa etmek daha zahmetlidir; ancak imkansız değildir. Hassas evreler bir kural değil, yön göstericidir; hangi yeteneğin ne zaman en iyi şekilde geliştiği Altın öğrenme yaşı makalesinde açıklanmıştır.
Pratikte bu yıllar için anlamı şudur: Futboldan önce çeşitlilik. Atma, yakalama, tırmanma, denge kurma ve pek çok nesneden biri olarak top. Kulüpte bundan ne çıkacağı Top okulu ve yaşa özgü olarak 4-6 yaş arası için futbol antrenmanı makalelerinde anlatılmaktadır.
Ebeveynler fırsat sunandır, ev antrenörü değil
Konseptin düzenli olarak kontrolden çıktığı nokta burasıdır. Bunu ciddiye alan ebeveynler bazen bundan bir program çıkarır: Puan sistemleri, haftalık hedefler, günlük zorunluluklar. Böylece etkisini yaratan şey tam olarak kaybolur: Gönüllülük.
Ebeveynlerin gerçekten katabileceği şey daha küçüktür ve etkisi daha büyüktür:
- Alan yaratmak. Başlangıç için kırılacak eşyaların olmadığı iki metrekare yeterlidir.
- Malzemeyi hazır bulundurmak. Görünürde duran bir top kullanılır. Bodrumdaki bir top ise kullanılmaz.
- İlgi göstermek, değerlendirmemek. "Göster bakalım" demek, "Bu henüz temiz olmadı" demekten farklı hissettirir.
- Çocuk istediğinde birlikte oynamak. Yönlendirmemek. Katılmak.
Top bir oyuncak olarak kalmalı ve bir sınav aracına dönüşmemelidir. Ebeveynler farklı düşündüğünde aynı tutumu kulüpte nasıl uygulayabileceğin Ebeveyn rehberi içeriğinde anlatılmaktadır.
Kulübünün somut olarak yapabilecekleri
Burada ebeveyn konusu bir kulüp görevine dönüşür. Dört şey işe yarar.
Ebeveyn toplantısında iki dakika ayırmak
Bir ev ödevi duyurusu olarak değil, bir açıklama olarak: Top hissinin çoğu antrenman dışında oluşur ve kimsenin bunun için futbol bilmesine gerek yoktur. Bunu bir kez net şekilde söyleyen kişi, sonradan bir çok bireysel görüşmeden tasarruf eder.
Plan değil, bir fikir vermek
Davet şeklinde ifade edilmiş ayda bir öneri yeterlidir. "Bir şeyi devirmeden evin içinde bir kez dripling yapın" cümlesi, sekiz istasyonlu bir egzersiz kâğıdından daha iyidir. Kulüp yaşından itibaren bu, yapılandırılmış bireysel antrenmana dönüşür; buna dair özel bir makale mevcuttur: Tek başına futbol çalışmak.
Denetlememek
Antrenmanda kimin çalıştığına dair sorgulama yapmamak. Bu gerçekleştiği anda konu bir ev ödevine dönüşür ve motivasyon içten dışa kayar. Bu farkın neden bu kadar önemli olduğu Çocuk futbolunda motivasyon makalesinde açıklanmaktadır.
Sahayı açmak
Haftada bir saat antrenmansız, yönlendirmesiz; kaleler kurulu, toplar hazır. Evde fazla alanı olmayan çocuklar için bu, serbest oyuna tek erişim yoludur.
Erişilebilirlik sorusu
Bu konsept için nadiren dile getirilen ve belki de en güçlü olan bir argüman var. Evde serbest oyun için kulüp aidatı, ekipman, ulaşım hizmeti ve salı öğleden sonra vakti olan bir ebeveyn gerekmez.
Böylece bu sporun sunduğu en düşük giriş eşiğidir. Kulüp aidatının veya ulaşımın gerçek bir engel olduğu aileler için bu, çocuğun başlayıp başlamayacağını belirler. Bu yıllarda ebeveynlere ulaşan bir kulüp, aksi halde hiç ortaya çıkmayacak çocuklara ulaşır.
Sınır nerede başlar?
Bu konsept kulüp antrenmanının yerini tutmaz. Evde oluşmayan şeyler: Gerçek rakiplere karşı oyun, zaman baskısı altında durumları çözme, başkalarıyla takım oyunu. Top hissi bir ön koşuldur, oyunun kendisi değil.
Ayrıca yanlış bir kullanım da vardır. Az süre alan ve bu yüzden eve ödev verilen on yaşında bir çocuk, bunu özgürlük olarak değil, ayıklanma olarak yaşar. Evde serbest oyun bir tamamlayıcıdır, sahadaki sürenin asla bir alternatifi değildir.
Kulüp rutininde Coach OS
Bir çocuk kulübe girdiğinde, yapılandırma rahatsız etmediği bir noktada yardımcı olur: İletişimde.
Her antrenman birimi Coach OS üzerinden PDF olarak dışa aktarılabilir – yardımcı antrenör için, ebeveyn grubu için veya sahada basılı olarak. Kulübün Club OS kullanıyorsa, mesajlar antrenörlere ve ebeveynlere merkezi olarak uygulama, push bildirimi veya e-posta yoluyla gönderilir; evde oyun için aylık öneri böylece on iki grup sohbeti yerine tek bir tıkla halledilir. Daha genç oyuncular için Player OS içinde ebeveyn hesapları bulunur, böylece geri bildirimler çocuk yerine aileye ulaşır.
Gerçekleşmeyen şey ise şudur: Evde gerçekleşen hiçbir şey sorgulanmaz ve ölçülmez. Zaten oraya ait de değildir.
Özet
- Kanıtlanmış ifade "evde çalışmak profesyonel yapar" değil, şudur: İncelenen grupta, geleceğin profesyonelleri altı ile on iki yaş arasında serbest futbol oyununa daha fazla saat ayırmıştı – daha fazla organize antrenmana değil.
- Evde, antrenmanda eksik olan şey etki eder: Seyirci yok, saat yok, sonuç yok, sınırsız tekrar.
- Ebeveynler fırsat sunandır, ev antrenörü değil. Alan, malzeme, ilgi. Puan sistemleri yok.
- Kulüp denetlemeden çerçeveyi çizebilir: Açıklamak, ayda bir fikir, sorgulamamak, sahayı açmak.
- Serbest oyun, giriş engelini bir topa ve biraz alana indirir. Ancak gerçek rakiplere karşı oyunun yerini tutmaz.